Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

Εις μνήμην Γιάννη Τσίγκρα




Ό,τι μπόρεσα να βρω για τον Γιάννη Τσίγκρα.  Έναν φίλο απ' τα μπλογκ, μετά απ' το φέις... έναν φίλο ζωής...


kai na adelfe mou.wmv


giannis tsigkras.wmv


kolaz stigmwn ekdhlwshs.wmv





"Αι Λέξεις" - Γιάννης Τσίγκρας - Δημ. Ραδ. Βόλου 1

Πληροφορίες απ' το βίντεο: 
"Αι λέξεις" - Ραδιοφωνική εκπομπή του Γιάννη Τσίγκρα στο Δημοτικό
Ραδιόφωνο Βόλου. Καλεσμένη του η Κατερίνα Σταματίου - Παπαθεοδώρου. Θέμα: Βιβλία. (Γράμμα στη μάννα με δύο ν και Ιστορία που την έγραψαν παιδιά) Καλοκαίρι 1999 
Συνέντευξη της ίδιας από τον συγγραφέα Γιάννη Τσίγκρα.



"Αι Λέξεις" - Γιάννης Τσίγκρας - Δημ. Ραδ. Βόλου 1γ


"Αι Λέξεις" - Γιάννης Τσίγκρας - Δημ. Ραδ. Βόλου 1δ


"Αι Λέξεις" - Γιάννης Τσίγκρας - Δημ. Ραδ. Βόλου 2

"Αι Λέξεις" - Γιάννης Τσίγκρας - Δημ. Ραδ. Βόλου 3


"Αι Λέξεις" - Γιάννης Τσίγκρας - Δημ. Ραδ. Βόλου 4



Οι τερματοφύλακες των πάρκων - Γιάννης Τσίγκρας

Mία ανάρτηση απ' το μπλογκ του, με τους γονείς του... http://giannistsigkras2012.blogspot.gr/2013/02/blog-post_7038.html

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013


ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΣΜΙΛΕΥΟΥΝ ΤΟ ΑΕΙ


ΓΑΡΥΦΑΛΛΟΣ ΔΟΥΚΙΔΗΣ - ΠΑΡΕΛΑΣΗ 1966-
ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ,
ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΟΧΡΩΜΟ ΣΑΚΚΑΚΙ



Η ΜΗΤΕΡΑ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΣΤΑ ΕΙΚΟΣΙ ΤΗΣ .
ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ-
ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ
ΟΥΡΑΝΟΔΕΙΧΤΕΣ-
ΕΒΔΟΜΗΝΤΑΟΧΤΑΧΡΟΝΗ


Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,
ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ,
ΠΛΑΪ ΣΤΗ ΛΑΜΠΕΤΗ

2 σχόλια:

  1. .... o πατέρας.. η μητέρα.. τι όμορφο!!! ...
    νάσαι καλά φίλε Γιάννη!
    Απάντηση
  2. Ναι,Παρασκευή μου, όλα καλά και σ' ευχαριστώ. Σκέπτομαι μόνο το "γιατί γίνονται όλα αυτά";Τί σημασία έχει ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ;Να το δούμε εικαστικά ή τους, ήδη, ψηλαφώ;Γιατί θυμούμαστε το Παρελθόν όταν το κάνουμε, σχεδόν, Παρόν μας;
    Απάντηση

  3. Δύο βιβλία του εδώ: 

Η δίψα του Ελπήνορα
Διηγήματα
Συγγραφείς:   Γιάννης Τσίγκρας
Θέμα:  Ελληνική πεζογραφία
Εκδότης: Νεφέλη
Σελίδες:  108
Ημ. Έκδοσης: 01/01/1996

Τερματοφύλακες των πάρκων
Τερματοφύλακες των πάρκων
Συγγραφείς:   Γιάννης Τσίγκρας
Θέμα:  Ελληνική πεζογραφία
Εκδότης: Νεφέλη
Ημ. Έκδοσης: 01/01/1990












Κάτι για μένα... από το 2012...






Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Στη φίλη Παρασκευή Μαλούχου


ΕΠΙ ΤΩΝ ΠΟΤΑΜΩΝ ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ
 Ή
                           Η ΒΙΛΑ ΤΗΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ







Η Λόλα, μια παλαιά μου γειτόνισσα( Ρίτσα ήταν το όνομα που σε κάποιους είχε δηλώσει ως  βαφτιστικό της, αλλ΄αμφιβάλλω αν  κι εκείνο υπήρξε  πραγματικό),είχε μια μάνα, μια γριούλα  υπερβολικά σκυφτή και πάντα χαμογελαστή.
Η γυναικούλα αυτή διατηρούσε μονίμως  την έκφραση του ανθρώπου που, μυστικά, συνομιλεί με τη μάνα γη- προς αυτή μόνο της επέτρεπε  μια βαριά  κύφωση της να νεύει.  
Όταν σε συναντούσε, περπατώντας από το σπίτι της έως την ελιά του Μποχώρη, το μοναδικό δέντρο της γειτονιάς, τραγουδώντας σμυρναίικα τραγούδια, όταν σε συναντούσε, σε χαιρετούσε και  πρότεινε να σε φιλοξενήσει “στη βίλα της, στην Κηφισιά”. Κι όταν έβλεπε, κοιτάζοντας πλάγια και πάνω, την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό σου, έκανε μια μικρή υπόκλιση  και “ιδού, περάστε” έλεγε κι ανέβαινε αόρατα σκαλοπάτια, άνοιγε, χωρίς το παιδικό τσιγκλιδόν ανύπαρκτες πόρτες, σου πρόσφερε αέρινες καρέκλες και σε κερνούσε νεραντζάκι γλυκό, εκεί στη μέση του  δρόμου, πλάι στα αποσιωποιητικά της σβουνιάς που άφηναν τα άλογα, μαζί με  τα χρεμετίσματα και τις επί ώρες αιωρούμενες φωνές των πλανοδίων.
Από την κόρη της βέβαια μάθαμε ότι, με την καταστροφή της Σμύρνης, ήλθε κι εγκαταστάθηκε σε ένα τσιγκομαχαλά της Κοκκινιάς. Τότε έπαθε, συμπλήρωνε η Λόλα.
Αυτή ήταν και η μόνη τρέλα που είχε. Σ΄ όλα τα άλλα  βρίσκαμε τη συμπεριφορά της  απόλυτα  λογική και φυσική.
            Όσο τη γνωρίζαμε βέβαια, επειδή, τον περισσότερο καιρό, έμενε κλεισμένη στο σπίτι της κόρης της.
 Η Λόλα είχε σίγουρα πατήσει τα πενήντα, διέθετε ημιμύστακα και ήταν παντρεμένη με τον εικοσιοχτάχρονο σμηνίτη  Βλάση, αγνώστου και τότε, επωνύμου.
Δεν θυμάμαι γιατί την προσαγορεύμαμε με  εκείνο το όνομα. Ίσως  άρεσε στην ίδια, ίσως στον άντρα της, ως  χαϊδευτικό. Τώρα που το σκέφτομαι- σ΄ εκείνη την ηλικία, ακόμη  κι αν μου το΄ λεγες δεν θα το καταλάβαινα- ίσως να αποτελούσε δημοφιλές ψευδώνυμο, από εκείνα που γράφονται σε πόρτες σπιτιών με κόκκινα φανάρια. Δεν το λέω αυθαίρετα αυτό. Τη χαρακτήριζε μια ελευθεριότητα συμπεριφοράς, με εκφράσεις που έκαναν τις άλλες γειτόνισσες να τινάζονται, όσες την άκουγαν για πρώτη φορά- η οποία τις περισσότερες φορές ήταν και η τελευταία- ή να ξεροκαταπίνουν, οι ελάχιστες που την είχαν πλέον συνηθίσει.
Έμεναν με ενοίκιο σ΄ ένα δωματιάκι με μια μεγάλη δίφυλλη, καφετιά πόρτα που άνοιγε κατευθείαν στο δρόμο.
Το κυρίως σπίτι βρίσκονταν στο βάθος μιας αυλής χωρίς χαραγμένο κήπο, ένα οικόπεδο δηλαδή, πνιγμένο στα αγριολούλουδα, μαργαρίτες και ανεμώνες και “του κούκου το ψωμί”. Εκείνα τα χρόνια, περνούσαμε το χαμηλό πορτάκι και ψάχναμε εκεί για μαρουδίτσες και ακρίδες.  
Αυτή την πόρτα βλέπαμε να  περνάει βιαστικά το “ζευγάρι της Αγίας Παρασκευής”, όπως τους έλεγε- δεν ξέρω για ποιο λόγο-η μάνα μου. Με κατεβασμένο το κεφάλι, ανασηκώνοντας τους γιακάδες των  πελώριων παλτών που συνήθιζαν, ακόμη και φθαρμένα, να φορούν τότε.
Πράγματι κρύβονταν. Γιατί και από ποιους το γνωρίσαμε αργότερα. Εκείνοι δήλωναν ότι “θα έπρεπε να προσέχουν την υπηρεσία του Βλάση”, επειδή δεν επιτρέπονταν οι γάμοι των στρατιωτικών, κάτω από κάποια ηλικία- δεν γνωρίζω αν ισχύει ακόμη αυτή η απαγόρευση.
Ο γάμος τους έγινε με άκρα μυστικότητα και με κουμπάρο τον πατέρα μου, που αναλάμβανε όλες τις “δύσκολες αποστολές”, στον Προφήτη Ηλία Αλυκών, ένα μικρό  ξωκκλήσι ,  πάνω σε ένα λόφο,  απέναντι από  τα τείχη που έχτισε στην περιοχή ο Δημήτριος ο Πολιορκητής για να προστατεύσει την πόλη που πήρε το όνομά του.
Ανεβαίναμε συχνά στο εκκλησάκι. Θυμάμαι κάποιους μαγικούς εσπερινούς,  με τις παλιές εικόνες να χάνονται σε σύννεφα λιβανιού στα Ανοιξαντάρια.
Φτάναμε στην κορυφή του λόφου  από ένα μονοπάτι που θύμιζε φίδι που λιάζεται, ξαπλωμένο μέσα σε φραγκοσυκιές και θυμάρια. Αριστερά  απλώνονταν η  θάλασσα  και μπροστά παλαιά Εθνική οδός Βόλου- Αθηνών τραβούσε προς το λόφο του Σωρού. Στον ανήφορο, βλέπαμε από ψηλά να ανεβαίνουν μακρύκαρα, σούστες και το λεωφορείο της γραμμής Βόλου- Αθηνών. Αυτά ήσαν τα μόνα οχήματα που κυκλοφορούσαν τότε.
 Σ΄ ένα στρογγυλό κουτί από σοκολατάκια του 1938 όπου , κατά παράδοση, φυλάμε τις παλιές  φωτογραφίες, υπάρχει, ασπρόμαυρα απαθανατισμένη σε μυγοδιάστικτο πλαίσιο, η έξοδος του ζευγαριού από το ναΐσκο. Οι λίγοι καλεσμένοι κοιτάζουμε προς τη δύση. Μόνον ο Γιώργος, ο Αράπης, συνομήλικος μου, κουρεμένος με την ψιλή, με  παντελονάκι έως τα  γόνατα, είναι στραμμένος  προς τα αριστερά και, γονατιστός, μοιάζει να παίζει  βόλους  με τα κυπαρισσόμηλα του προαυλίου.
Υποθέτω ότι οι υπόλοιποι  θαυμάζουμε τα χρυσάφι του δειλινού στην κορυφή Παλατάκι. Στις αιθρίες, κυρίως της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, στην αργή του τσουλήθρα, ο ήλιος βυθίζεται εκεί, αφήνοντας πίσω του  όλες τις ανταύγειες του ωχρού και του κόκκινου. Είναι εντυπωσιακό ότι κανείς δεν προσέχει το ζευγάρι, καμιά κοπελίτσα της παντρειάς δεν κοιτάζει “πόσο όμορφη είναι η νύφη”. Ακόμη κι ο Βλάσης, λίγο σκυφτός, φαίνεται να προσπαθεί να συνειδητοποιήσει κάτι. Η Λόλα βλέπει κατευθείαν στο φακό, χωρίς όμως να  καμαρώνει.
 Μόνον η  μάνα της, λίγο πιο σκυφτή απ΄ ό,τι  τη θυμάμαι, με ολάνοιχτα χέρια, δεξιώνεται ήδη τους καλεσμένους στη βίλα της Κηφισιάς.
Με την εγκατάστασή τους, ως νόμιμου πλέον ζευγαριού, η Λόλα και ο Βλάσης όρισαν τις σχέσεις τους με τους γείτονες, υπολογίζοντας ως ανισοσκελή κι αντεστραμμένη τη γνωστή λογιστική: Λαβείν ναι, δούναι όχι. Ευχαρίστως έτρωγαν από τα σκεπασμένα πιάτα της σπιτονοικοκυράς τους, της Αρετής, εύκολα ζητούσαν δανεικά από τη χοντροΕυτυχία, την πιο καλόκαρδη γυναίκα στο “Συνοικισμό Αναπήρων” – έτσι ονομάζονταν πομπωδώς η επικράτειά μας, τα δυο τετράγωνα με τα πέντε, όλα κι όλα, σπίτια. Το μπακαλοδεύτερο του πατέρα μου, που σώζονταν ως τον καιρό της πλημμύρας στη Νεάπολη, μαρτυρούσε ότι η καθημερινή, βερεσέ,  τροφοδοσία τους περιλάμβανε αυγά ημέρας, ξηρά χταπόδια, ελιές θρούμπες και ρετσινάτο κρασί χύμα.
Όλοι  τα βοηθούσαν “τα καημένα τα  παιδιά”.
 Κι εκείνοι ζητούσαν, δέχονταν κι επεδίωκαν αυτή τη βοήθεια. Χωρίς όμως να προσφέρουν. Ούτε καν τις ελάχιστες πληροφορίες οι οποίες,  σε κάθε μικροκοινωνία, επιτρέπουν την οικείωση μέρους του ζωτικού χώρου του άλλου, έτσι ώστε να λειτουργεί η κοινότητα..Nα χαίρονται, δηλαδή, οι πάντες με τη χαρά του ενός και να καθίσταται   κοινή η ατομική θλίψη.
 Ή (επειδή δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων) να συμβαίνει και το αντίθετο: Η πίκρα του ενός να αποτελεί πηγή αγαλλίασης εκείνων που στενοχωρούνται με τη στιγμιαία ευδαιμονία του.
Απαγόρευαν κάθε εισβολή στο μικρόκοσμό τους. Όταν ο άντρας της έφευγε με το πρώτο λεωφορείο  για το αεροδρόμιο, εκείνη έπιανε το κέντημά της. Συχνά, συνήθως όταν γύριζε από τη δουλειά του, συντρόφευε τις δυο γυναίκες η Αντριάνα, ο μοναδικός εν Ελλάδι τραβεστί εκδοροσφαγέας. Φαλακρός, με αλογοουρά, μακρύ φουστάνι και ματωμένες γαλότσες. Στην επιλογή του  πιστεύω ότι βοήθησε και το ότι, συν τοις άλλοις, ήταν και κωφάλαλος.
Η Λόλα μιλούσε ακόμη και σε μας τα παιδιά. Έμπαινε στα παιγνίδια μας. Με τη βέρα της παίζαμε τo “που ΄ντο, που΄ ντο το δαχτυλίδι”.

Κάποια μέρα, η  δίφυλλη  καφετιά πόρτα παρέμεινε κλειστή. Ένας σκύλος γεύτηκε το περιεχόμενο του σκεπασμένου πιάτου που ακούμπησε η σπιτονοικοκυρά στο κατώφλι της. Ο άντρας της όμως, άνθρωπος της πιάτσας, που ΄χε δει κάποιες ύποπτες κινήσεις, ρώτησε κι έμαθε από τον περιπτερά ότι, όχι μόνο ο Βλάσης δεν πήγε στη δουλειά του αλλ΄ αντίθετα, οι τρεις νοικάρηδές του, κρατώντας δυο μεγάλες βαλίτσες, πήραν το πρωινό λεωφορείο για την Αθήνα.
Χωρίς να διστάσει άνοιξε, με το δεύτερο κλειδί που κρατούσε, την πόρτα. Το δωμάτιο άδειο. Τα σανίδια μόνο των ντιβανιών, ένα δοχείο νύχτας, κάλτσες και  παλιές εφημερίδες.
“Τα ενοίκια μου” φώναξε ο σπιτονοικοκύρης κι ειδοποίησε τον πατέρα μου και την χοντροΕυτυχία που γνώριζε ότι “είχαν να λαβαίνουν”. Όλοι μαζί αποφάσισαν να κυνηγήσουν τους λαθροφυγάδες με ταξί.

Τους πρόλαβαν  στον ανήφορο του Μπράλου. Ο ταξιτζής έκοψε, κορνάροντας, μπροστά στο λεωφορείο. Κατέβηκαν ο οδηγός, οι τρεις καταζητούμενοι αλλά και κάμποσοι περίεργοι επιβάτες.
Κι εκεί, στο σαματά που ακολούθησε μέσα στην ομίχλη και τρόμαξε ανθρώπους και όρνεα, η “παθημένη”  απομακρύνθηκε λίγο. “ Ελάτε, ελάτε, χωράτε όλοι στη βίλα μας, ελάτε κι εσείς καλοί μου άνθρωποι”, τσίριξε για να ακουστεί, δείχνοντας τους επιβάτες που είχαν κατεβεί. “Να ανοίξω και το χρηματοκιβώτιο- να, πάρτε, πάρτε τα λεφτά σας κι εσείς”, συνέχισε να μοιράζει σ΄ όλους αόρατο πλούτο. “Εμείς δεν είμαστε μπαταξήδες”.

***
Υγ. Κατερίνας: "...Το θέμα της αφιέρωσης
αποφάσισέ το εσύ.Δεν ξέρω τί να γράψω."

Απάντηση: "Τίποτα παραπάνω, Γιάννη. Είναι το "Ευχαριστώ" σου για την τιμή της φιλοξενίας της στο blog της, συν ότι της εύχεσαι τα "Καλύτερα" στη ζωή της! Ξέρει ότι εσύ "δεν τα καταλαβαίνεις τα ιντερνετικά" και σε καταλαβαίνει, όπως όλοι οι φίλοι σου! Γράφε εσύ όπως ξέρεις, κι άσε εμάς να "μιλάμε" για σένα!"

3 σχόλια:

  1. Ευχαριστώ πολύ... έδωσα ένα πήρα εκατό!!!

    Δεν το περίμενα!!!

    Πολύ ωραία γράφεις αγαπητέ φίλε!!! Μου άρεσε πολύ αυτό το κείμενο!!! Εύχομαι τα καλύτερα!!!

    Ευχαριστώ,
    Παρασκευή Μαλούχου

    Υ.Γ . Κατερίνας και 'γώ!!! Κατερίνα μου... πάλι κοκκίνησα!!!!
    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ πολύ... έδωσα ένα πήρα εκατό!!!

    Δεν το περίμενα!!!

    Πολύ ωραία γράφεις αγαπητέ φίλε!!! Μου άρεσε πολύ αυτό το κείμενο!!! Εύχομαι τα καλύτερα!!!

    Ευχαριστώ,
    Παρασκευή Μαλούχου

    Υ.Γ . Κατερίνας και 'γώ!!! Κατερίνα μου... πάλι κοκκίνησα!!!!
    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητή, Παρασκευή. Στα 60 μου χρόνια,κατάλαβα την πανομοιότητα της στίξης. Στη θέση των δικών σου θαυμαστικών, τοποθέτησε τα δικά μου αποσιωποιητικά. Ή αν το θες διαφορετικά, κοιτάζοντας πίσω από τον καθρέφτη, δεν μπορώ να με περιγράψω. Μπορώ όμως να εκφράσω το θαυμασμό μου για ένα από τα ωραιότερα, και σίγουρα το πλέον γενναιόδωρο, blogg. Σ' ευχαριστώ θερμά.
    Γιάνννης
    Απάντηση


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ετικέτες

25η Μαρτίου 1821 (7) 29 Ολονυκτίες ενός δίσεκτου Φεβρουαρίου (1) 5.001 προβολές (1) 9.001 προβολές σελίδας... (1) Α. Αϊνστάιν (2) αγάπη (29) Άγγελος (1) Άγγελος Σικελιανός (5) Αγγλικά (1) Αγία Βαρβάρα (1) Άγιος Γεώργιος (1) Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (1) Άγιος Νικόλαος (1) Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (2) Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (2) Άγιος Σάββας (1) αδελφός (1) αδύνατον (1) Αζίζ Νεσίν (1) Αθανασίου Μπλατζούκα (1) αισιοδοξία (1) Αισχύλος (3) αιώνια (1) Ακριβή Μεριδιώτη (1) Αλ. Π. Δελμούζος (1) Αλέκος Σακελλάριος (1) Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (5) αλήθεια (2) Αλκυόνη Παπαδάκη (12) άλογα (1) άμυνα (1) Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος (1) Ανάσταση (1) Αναστασία Σαβάρη (2) Ανατόλ Φρανς (1) Ανδρέας Διακοπαναγιωτης (1) Ανήκω σε μία χώρα (1) Ανθή Ζήση (1) άνθρωπος (16) ΑΝΝΑ ΑΧΜΑΤΟΒΑ (1) Άννα Μπιθικώτση (1) Αννίβας (1) Άνοιξη (2) Αντισταθείτε (1) Άντον Τσέχωφ (1) Αντουάν ντε Σαιντ - Εξυπερύ (8) Ανώνυμο (7) απαγγελία (2) Απολογία Σωκράτους (1) απομνημονεύματα (1) απουσία (3) Αργύρης Εφταλιώτης (1) αρετή (1) Αριστοτέλης (4) Αριστοτέλης Ωνάσης (1) αρρώστεια (1) Αρχαία Αίγυπτος (2) αρχαία Ελλάδα (3) Αρχική σελίδα (1) αστείο (1) αστέρι (3) Αστοριανή (3) αστραπή (1) αύριο (1) αφιερωμένο (6) Αφιερωμένο... (19) Αφρική (1) Αnne Sexton (1) Β (1) Βασίλης Λαλιώτης (1) Βάσω Μπρατάκη (1) βιβλίο (2) Βιβλιοπαρουσίαση (9) Βίβλος (1) βιογραφικό (3) Βόλος (2) βραβείο (1) βραβείο Νόμπελ (2) Βράδυ (1) βροχή (2) Βωλάξ Τήνου (2) Γ (1) Γ. Σεφέρης (17) Γαλάτεια Γρηγοριάδου - Σουρέλη (1) Γαλιλαίος (1) Γαλλικά (1) γέλιο (2) Γιάννης Μακρυγιάννης (1) Γιάννης ὁ Εὐλογημένος! (2) Γιάννης Παππάς (1) Γιάννης Ρίτσος (16) Γιάννης Τσίγκρας (26) Γιαννούλης Χαλεπάς (2) Γιόχαν Βόλγκανγκ Φον Γκαίτε (2) Γιώργης Παυλόπουλος (1) Γιώργος Ευσταθίου (1) Γιώργος Ιωάννου (1) Γιώτα Σπανού - Στρατή (1) ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ (8) Γκράχαμ Γκρην (2) γλυπτική (1) γλώσσα (1) Γράμμα στη μάννα με 2Ν (1) Γρηγόρης Μπιθικώτσης (1) γυιός (1) γυναίκα (1) Γυρεύω άνθρωπο (1) δάκρυ (2) δάσκαλος (1) Δημήτριος Βερναρδάκης (1) Δημοτικό τραγούδι (2) διάφορα (1) Διδώ Σωτηρίου (1) δικαιοσύνη (1) ΔΙΟΓΕΝΗΣ (1) Διονύσιος Σολωμός (6) δίψα (1) δράση (1) Δρυὸς πεσούσης (1) δυσκολίες (1) δωρεάν (1) Ε (1) Ειρήνη (2) εκκλησία (1) Έλεν Άνταμς Κέλλερ (1) Έλεν Κέλλερ (1) Ελένη (1) Ελένη Γκίκα (1) Ελένη η παραδουλεύτρα (1) ελευθερία (8) Ελλάδα (5) έλλη φθενάκη (1) Ελληνική γλώσσα (2) ελπίδα (5) εμπιστοσύνη (1) ενότητα (1) ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΓΟΝΑΤΑΣ (1) Επανάσταση (1) επέτειος (2) επιθυμία (1) επίκαιρο (1) Επίκουρος (1) Επιτάφιος (1) επιτύμβιο (1) Επτά Σοφοί (1) έρωτας (1) Ευαγγελιστής Μάρκος (1) ευγένεια (1) Ευθυμία Αθανασιάδου (1) Ευθυμία Αθανασιάδου - Μαράκη (1) ευθύνη (1) ευτυχία (4) ευχές (2) εχθρός (1) ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ (1) ζωγραφική (3) ζωή (15) Ζωή Μ. (1) ζώο (1) Ζen Shin (1) Η περιφραστική πέτρα (1) ηθοποιός (2) ηλικία (1) ήλιος (2) Ηράκλειτος (1) θάλασσα (5) θάνατος (10) θαύμα (2) θέατρο (1) θέλω (1) Θεός (2) Θοδωρής Κολοκοτρώνης (4) θρησκεία (9) Ιάκωβος Καμπανέλλης (1) ιδέα (1) Ιθάκη (1) Ιλιάδα (1) Ιούλιος (1) Ιούλιος Βερν (1) Ιρλανδία (1) ίσκιος (1) Ισοκράτης (2) Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (1) Κ. Παπαρρηγόπουλος (1) Καινή Διαθήκη (1) κακό (3) Κάλλιστος Γουέαρ (1) καλό (4) Καλό Πάσχα (5) καλοκαίρι (1) καράβι (1) καρδιά (6) κατανάλωση (1) Κατερίνα Δε.στα.πα. (1) Κατερίνα Σημηντήρα (1) Κατερίνα Σταματίου-Δεσπότη (8) Κικέρων (1) Κική Δημουλά (4) Κουάνγκ-Τσέου (1) Κυκλαμίνα (1) κυκλάμινα (1) κύκνος (1) Κυριακή (1) κωμωδία (1) Κωνσταντίνος Καβάφης (9) Κώστας Βάρναλης (1) Κώστας Καρυωτάκης (2) Κωστής Παλαμάς (9) Λάζαρε βγες έξω! (1) λάθος (3) Λαμπρινή Τζούρκα (4) λαός (1) Λεμεσου Μαρια (4) Λευτέρης Παπαδόπουλος (1) Λέων Τολστόι (2) Λίγες γραμμές έτσι... χωρίς πρόγραμμα (1) Λίγες γραμμές... έτσι... (3) Λίλιαν Μπουράνη (3) λιμάνι (1) λόγια (2) λογοτεχνία (1) λουλούδι (4) λύση (1) Μ. Βαμβουνάκη (1) μαγεία (1) μάννα (2) Μανώλης Αναγνωστάκης (2) Μαρία Γ. Τζανάκου (1) Μαρία Κάλλας (1) Μαρία Παναγιωτίδου (1) Μαριέτα Ριάλδη (1) Μαρκ Τουαίην (1) μαρτυρία (2) Μαχάτμα Γκάντι (1) Με το Άρωμα της Αγάπης (1) Μέγας Αλέξανδρος (1) μέλλον (3) Μένανδρος (1) μητέρα (7) Μια Ωδή στον Διονύσιο Σολωμό (1) μικρός πρίγκηπας (3) Μίλτος Σαχτούρης (3) μίσος (1) Μιχάλης Κατσαρός (1) μοιρολόϊ (1) μοναξιά (1) Μονσινιόρ Κιχώτης (1) μουσική (1) μπλογκ (1) Ναζίμ Χικμέτ (1) Νάνος Βαλαωρίτης (1) νειάτα (2) νίκη (1) Νικήτας Μόρφου Ανδρούλλα (3) Νικηφόρος Βρεττάκος (1) Νικολό Μακιαβέλι (1) Νίκος Γκάτσος (3) Νίκος Εγγονόπουλος (1) Νίκος Καζαντζάκης (7) νοσταλγία (2) νύχτα (1) Ο γέρος και η θάλασσα (1) ο μικρός πρίγκηπας (3) Ο πεύκος (1) Οδυσσέας Ελύτης (9) Οδύσσεια (1) Οι μουσικές της Αρασέλης (1) οικογένεια (2) Οικογενειακή επέτειος (1) Όμηρος (3) Ομπρός (1) όνειρο (4) ορθογραφία (1) όρκος (1) Όσκαρ Ουάιλντ (2) ουρανός (5) παιδεία (1) παιδί (6) παιδική ζωή (6) Πάμπλο Πικάσσο (1) Παναγία (1) Παναγιώτης Ζωγράφος (1) Παπαδιαμάντης (1) Παπαθεοδώρου (2) ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ (1) παραμύθια (2) παρελθόν (1) παροιμία (2) πατέρας (4) πατρίδα (3) Παύλος Νιρβάνας (1) πείρα (1) πίκρα (1) πίστη (1) Πλάτων (2) πληγή (5) Πλούταρχος (1) πλούτος (2) Πλωτίνος (1) ποίηση (18) ποιώ ελένη (1) πόλεμος (1) πολιτικός (2) πόνος (3) πρέπει να σε δω (1) προοπτική (1) προσευχή (1) προστασία (1) προσωπικότητα (1) πρώτη ανάρτηση (1) πτηνό (4) πτώση (1) ΡΑΙΗΜΟΝ ΚΕΝΩ (1) Ράντγιαρντ Κίπλινγκ (1) Ρένα Καρθαίου (1) Ρήγας Φερραίος (4) ρόδο (1) Ροδούλα Σερδάρη - Παπαϊωάννου (1) ρόλλος (1) Σαπφώ (1) σεβασμός (2) Σελ Σιλβερστάϊν (1) σιωπή (2) σκέψη (3) σκλαβιά (5) σκοτάδι (2) Σόλων (2) σοφά λόγια (2) Σοφοκλής (3) Σπύρος Μακρυγιάννης (3) Σπύρος ΠΟΔΑΡΑΣ (1) Στέλιος Σπεράντσας (1) στιγμές (1) Στιγμές Ψυχής Στιγμές Ζωής (1) Στο σεντούκι της ψυχής μου (1) στόχος (1) Στρατής Δούκας (2) Στρατής Μυριβήλης (1) ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ (1) στρατός (1) συγγενής (1) συγγραφέας (2) συμφορά (2) συνάντηση (3) συνέντευξη (1) σύνθημα (1) σχέσεις (2) Σωκράτης (2) Σων Κόνερυ (1) Σώπα μην μιλάς (1) Τ.Κ. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ (1) τα 24 γράμματα του Αλφαβήτου (1) ταινία (2) ταλέντο (2) Ταπείνωση (1) Τάσος Λειβαδίτης (13) Τάσος Σταυρακέλης (1) τέλος (3) τεμπελιά (1) τέχνη (1) Τζούτζη Μαντζουράνη (6) τιμή (1) τιμωρία (1) Το Ελληνικό Αλφάβητο (2) το πιάνο (1) τραγούδι (8) τραγωδία (1) τραίνο (1) τρέλλα (1) τριαντάφυλλο (1) ΤΣΑΡΛY ΤΣΑΠΛΙΝ (1) τύχη (1) ύπαρξη (1) υπομονή (3) Φανή Αθανασιάδου (1) φαντασία (2) φεγγάρι (1) Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα (2) φθόνος (2) φιλία (5) φίλος (13) φόβος (2) Φρήντριχ Νίτσε (1) φρούτα (1) φτερά (2) φυγή (1) φυσιολογικός (1) φως (3) Φώτα (1) Φώτης Κόντογλου (2) φώτο (1) Χ. Σπένσερ (1) Χαιρετισμοί (1) χαμόγελο (2) χαρά (1) χαρακτήρας (1) χιούμορ (1) χορός (3) Χόρχε Μπόρχες (1) Χόρχε Μπουκάϊ (1) χρήμα (1) Χριστίνα Λέλη (1) Χριστός Ανέστη (1) Χριστούγεννα (5) χρόνια πολλά (6) χρόνος (4) ψέμα (3) Ψυχές αιωρούμενες (2) ψυχή (5) ωραίον (2) Agatha Christie (1) airis (1) Albert Camus (2) Bob Marley (1) C.S. Lewis (1) Charlie Chaplin (1) Chrysoula Kios Stogiou (1) Drmakspy (2) Eρνέστο Τσε Γκεβάρα (1) Echart Tolle (1) Erma Bombeck (1) F. Scott Fitzgerald (1) Fabrizio Caramagna (1) facebook (22) Fernando Pessoa (1) Fofi Vryazi (1) Frank L. Baum (1) Franz Kafka (1) Fréderic Mistral (1) George Elliot (1) Gianni Rodari (1) If (1) Jacques Brel (1) Jim Morrison (1) Jimi Hendrix (1) José Mujica (1) José_Mujica (1) June Polis (1) KRISTEN M SACCARDI (1) Lamprini T. (7) Lilian Bourani (1) Louis Jouvet (1) Mενέλαος Λουντέμης (7) Marcus Aurelius (2) Margaret Lee Runbeck (1) Marinella Canu (1) Martin Luther King (1) Maya Angelou (1) metaxia nikolopoulou (1) morfeas (1) Nelson Mandela (1) nikos mous (1) Paulo Coelho (1) Ram Dass (1) Richard Rohr (2) Robert Brault (1) Rumi (1) Sigmund Freud (2) Thomas Fuller (1) Trisha Brown (1) video (11) Vincent van Gogh (1) W. Saroyan (1) Walt Disney (2) William Gaddis (1) William Gibson (1) William Makepeace Thackeray (1) William Shakespeare (3) Xarvey Mackay (1) Yomo Kenyatta (1)