Όταν μ' έβγαλαν στο φως, μετά από τέσσερα χρόνια, νόμιζα πως τυφλώθηκα. Μετά απ' αυτό, μούκαναν και μένα την χάρη να με πάνε να δουλέψω στις αγροτικές φυλακές, στον κάμπο, στο μάζεμα κοκκινογουλιών.
Δεν θα ξεχάσω την μέρα εκείνη, ακόμα κι αν ζήσω... α, δέκα ζωές! Ήταν μία όμορφη, ηλιόλουστη μέρα, με ήμερο, καταγάλανο ουρανό, απέραντο, σ΄ έναν κάμπο ατέλειωτο και μαύρο. Μάζευα τα κοκκινογούλια σε σωρούς, σκυμμένη με ζήλο πάνω απ' τους λάκκους, οπόταν, ξαφνικά, ε, εκατό μέτρα, ίσως και περσότερο, διέκρινα ένα σκυλί! Καταλαβαίνετε; Ύστερα από πέντε χρόνια, έβλεπα, για πρώτη φορά, ένα σκυλί!
Και τότε έγινε το θαύμα! Είμαστε, ε, πάνω από εκατό γυναίκες σκυμμένες στους λάκκους. Ε, εγώ δεν είχα κάνει καμμιά κίνηση, καμμιά χειρονομία, μόνο πότε-πότε σήκωνα τα μάτια, για να δω άλλη μια φορά το σκυλί. Και παρ' όλο που ήταν πάνω από εκατό μέτρα μακρυά, (παύση) ήρθε τρέχοντας σε μένα! Ήρθε σε μένα! Σταμάτησε ένα βήμα, ε, εγώ δεν κουνήθηκα, ούτε τούκανα κανένα νόημα. Μ' ακούμπησε! Και άρχισε να μού γλύφει τα πόδια! (Κλαίει) Και τότε, την υπέροχη, εκείνη στιγμή, που γι' αυτήν, αξίζει να υποφέρει κανείς όλα τα βάσανα, όλους τους πόνους κι όλες τις προσβολές, γονάτισα καταγής, κι ύστερα από χρόνια και χρόνια σιωπής, δεν ήθελα να ακούσω το όνομά Του, είπα ψιθυριστά, την παιδική μου εκείνη προσευχή: "Κύριε και Θεέ μου, σού ζήτησα να γιατρέψεις την μητέρα μου, και δεν με άκουσες, σού ζήτησα να βοηθήσεις τον πατέρα μου, και δεν μ' άκουσες, και να τώρα, λυπήθηκες τα βάσανά μου, και μούστειλες ένα σκυλί να με χαϊδέψει! Σ' ευχαριστώ, Κύριε! Βλέπω πώς υπάρχεις!"
πηγή:
Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ
Στην εκπομπή «Εστίν ουν», ο Ηλίας Μαλανδρής είχε κάνει αφιέρωμα στον Δημήτρη Μυράτ (που είχε ήδη φύγει από τη ζωή) και στην Βούλα Ζουμπουλάκη. Το απόσπασμα προέρχεται από την παράσταση «Η ιστορία μιας γυναίκας». Το έργο ανέβηκε δύο φορές από τον θίασο Μυράτ – Ζουμπουλάκη. Την πρώτη φορά το 1980 με τεράστια επιτυχία και τη δεύτερη το 1989. Από αυτή τη δεύτερη φορά είναι η παραπάνω σκηνή. «Η Βούλα Ζουμπουλάκη δίνει στην ηρωίδα μιαν πανανθρώπινη διάσταση. Με μια σπάνια ευαισθησία φωτίζει τις πιο αδιόρατες πτυχές του ρόλου και συνθέτει ένα αληθινά συγκλονιστικό αποτέλεσμα. Δικαιολογημένα τα ενδιάμεσα χειροκροτήματα στις δραματικές κορυφώσεις της ερμηνείας». Νέστορας Μάτσας
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Πρόκειται για επανάληψη της επιτυχημένης παράστασης του 1980
ΥΠΟΘΕΣΗ: Το έργο πρόκειται για μία βιογραφία – καταγγελία, καθώς περιγράφει την κακομεταχείριση, τα βασανιστήρια και τα μαρτύρια που βίωσε η ηθοποιός Μαρτσέλα Ρουσό (σύζυγος του συγγραφέα του έργου) από τις σταλινικές μεθόδους που είχαν επικρατήσει στη Ρουμανία.
////////////////////////
ΒΟΥΛΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ: ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΝΕΠΑΙΡΝΕ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ!
Παναγιώτη Τιμογιαννάκη (2015)
Το έργο αυτό όπως κι η «ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ» του Ρουμάνου Αουρέλ Μπαράγκα ήταν από τους μεγάλους θριάμβους της καριέρας της μαζί με το μνημειώδες «ΑΠΟΨΕ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ» του ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΟ και την «ΠΙΚΡΑΓΑΠΗΜΕΝΗ» του ΥΑΚΙΝΘΟΥ ΜΠΕΝΑΒΕΝΤΕ- για την τελευταία θα γράψω πιο κάτω.
Ο Aurel Baranga ήταν Ρουμάνος θεατρικός συγγραφέας και ποιητής.
Πληροφορίες γέννησης: 20 Ιουνίου 1913, Βουκουρέστι, Ρουμανία
Απεβίωσε: 10 Ιουνίου 1979, Βουκουρέστι, Ρουμανία
Βιβλία: Alge: Seria 1, 1930-1931
................
με είχε συγκλονίσει... τότε που το είχα δει στο θέατρο, λάτρης τους Μυράτ ούσα, και μετά από χρόνια, μόνον αυτό το απόσπασμα το βρήκα στο ίντερνετ... Γι' αυτό το λατρεύω αυτό το μέσον...
Harry Chapin - Cat's In The Cradle (Official Lyric Video)
και διαβάζεις την βιογραφία του αγαπητού Χάρρυ... και στενοχωριέσαι...
κρίμα τον άνθρωπο...
Lamprirni T.
oι στίχοι με την μετάφραση απ' την πηγή: https://www.google.com/search?sca_esv=a9712045909877f0&sxsrf=ANbL-n4ArgPpBNfP9dFCs_6RCefreU0wNQ:1773173180771&q=%CF%83%CF%84%CE%AF%CF%87%CE%BF%CE%B9+%CE%B3%CE%B9%CE%B1+harry+chapin+cats+in+the+cradle&si=AL3DRZE7_A6z7S63Al1C6cDWLHdQVMtSb6jnjSSwr3yX2TfJZeKJFhlZdzZC2i34ZQpGx6m8t2YeVvMUCDe_1f_sd5D6ZntM07Nr7SURcwTPl8a1u-qcRGJOmdy458uPP8InzM_pm7UOhr46jvSmj2GjD1S3nhopAFremaaBQd71I0CKsbdDNNXd7CUos6R1XwoW8D6A-KCO&sa=X&sqi=2&ved=2ahUKEwjZqsLskJaTAxUI9LsIHd8QFhgQjukCegQIJxAC&ictx=1&biw=1536&bih=695&dpr=1.25
Το παιδί μου έφτασε μόλις την άλλη μέρα My child arrived just the other day
Ήρθε στον κόσμο με τον συνηθισμένο τρόπο He came to the world in the usual way
Αλλά υπήρχαν αεροπλάνα για να προλάβω και λογαριασμοί για να πληρώσω But there were planes to catch and bills to pay
Έμαθε να περπατάει όσο έλειπα He learned to walk while I was away
Και μιλούσε «γιατί το ήξερα και καθώς μεγάλωνε And he was talking 'fore I knew it and as he grew
Έλεγε, «Θα γίνω σαν εσένα, μπαμπά He'd say, "I'm gonna be like you, dad
Ξέρεις, θα γίνω σαν εσένα" You know, I'm gonna be like you"
Και η γάτα είναι στην κούνια και το ασημένιο κουτάλι And the cat's in the cradle and the silver spoon
Μικρό αγόρι μπλε και ο άντρας στο φεγγάρι Little boy blue and the man in the moon
«Πότε γυρνάς σπίτι, μπαμπά;» "When you coming home, dad?"
«Δεν ξέρω πότε "I don't know when
Θα μαζευτούμε τότε, ξέρεις ότι θα περάσουμε καλά τότε» We'll get together then, you know we'll have a good time then"
Ο γιος μου έγινε δέκα μόλις την άλλη μέρα My son turned ten just the other day
Είπε, «Ευχαριστώ για την μπάλα, μπαμπά, έλα, ας παίξουμε He said, "Thanks for the ball, dad, come on, let's play
Μπορείς να με μάθεις να την πετάω;» Είπα, «Όχι σήμερα Can you teach me to throw?" I said, "Not today
Έχω πολλά να κάνω», είπε, «Δεν πειράζει» I got a lot to do" he said, "That's okay"
Και έφυγε αλλά το χαμόγελό του δεν σβήνει ποτέ And he walked away but his smile never dimmed
Είπε, «Θα γίνω σαν αυτόν, ναι Said, "I'm gonna be like him, yeah
Ξέρεις, θα γίνω σαν αυτόν» You know, I'm gonna be like him"
Και η γάτα είναι στην κούνια και το ασημένιο κουτάλι And the cat's in the cradle and the silver spoon
Μικρό αγόρι μπλε και ο άντρας στο φεγγάρι Little boy blue and the man in the moon
«Πότε γυρνάς σπίτι, μπαμπά;» "When you coming home, dad?"
«Δεν ξέρω πότε "I don't know when
Θα μαζευτούμε τότε, ξέρεις ότι θα περάσουμε καλά τότε» We'll get together then, you know we'll have a good time then"
Λοιπόν, ήρθε από το κολέγιο μόλις τις προάλλες Well, he came from college just the other day
Τόσο πολύ άντρας, έπρεπε να πω So much like a man I just had to say
«Γιε μου, είμαι περήφανος για σένα, μπορείς να καθήσεις λίγο;». "Son, I'm proud of you, can you sit for a while?"
Κούνησε το κεφάλι του και είπε χαμογελώντας He shook his head and he said with a smile
«Αυτό που θα ήθελα πολύ, μπαμπά, είναι να δανειστώ τα κλειδιά του αυτοκινήτου "What I'd really like, dad, is to borrow the car keys
Τα λέμε αργότερα, μπορώ να τα πάρω παρακαλώ;» See you later, can I have them please?"
Και η γάτα είναι στην κούνια και το ασημένιο κουτάλι And the cat's in the cradle and the silver spoon
Μικρό αγόρι μπλε και ο άντρας στο φεγγάρι Little boy blue and the man in the moon
«Πότε γυρνάς σπίτι, γιε μου;» "When you coming home, son?"
«Δεν ξέρω πότε "I don't know when
Αλλά θα μαζευτούμε τότε, μπαμπά, ξέρεις ότι θα περάσουμε καλά τότε». But we'll get together then, dad, you know we'll have a good time then"
Έχω από καιρό συνταξιοδοτηθεί και οι γιοι μου έφυγαν μακριά I've long since retired and my sons moved away
Τον πήρα τηλέφωνο μόλις την άλλη μέρα I called him up just the other day
Είπα, "Θα ήθελα να σε δω αν δεν σε πειράζει" I said, "I'd like to see you if you don't mind"
Είπε, "Θα ήθελα, μπαμπά, αν μπορούσα να βρω χρόνο" He said, "I'd love to, dad, if I could find the time"
«Βλέπεις, η νέα μου δουλειά είναι μια ταλαιπωρία και τα παιδιά κόλλησαν γρίπη "You see, my new job's a hassle and the kids got the flu
Αλλά σίγουρα είναι ωραίο να σού μιλάω, μπαμπά But it's sure nice talking to you, dad
Σίγουρα, χάρηκα που σού μίλησα" It's been sure nice talking to you"
Και καθώς έκλεισα το τηλέφωνο, μού πέρασε από το μυαλό And as I hung up the phone, it occurred to me
Είχε μεγαλώσει ακριβώς όπως κι εγώ He'd grown up just like me
Το αγόρι μου ήταν ακριβώς σαν εμένα My boy was just like me
Και η γάτα είναι στην κούνια και το ασημένιο κουτάλι And the cat's in the cradle and the silver spoon
Μικρό αγόρι μπλε και ο άντρας στο φεγγάρι Little boy blue and the man in the moon
«Πότε γυρνάς σπίτι, γιε μου;» "When you coming home, son?"
«Δεν ξέρω πότε "I don't know when
Αλλά θα μαζευτούμε τότε, μπαμπά, τότε θα περάσουμε καλά» But we'll get together then, dad, we're gonna have a good time then"
τοῦ λόγου δὲ ἐόντος ξυνοῦ ζώουσιν οἱ πολλοί ὡς ἰδίαν ἔχοντες φρόνησιν I. p. 77. Fr. 2. Although logos [knowledge or reason] is common, the many live as if they had a wisdom of their own
ὁδὸς ἄνω κάτω μία καὶ ὡυτή I. p. 89 Fr. 60. The way upward and the way downward is one and the same
H. A. Diels: Die Fragmente der Vorsokratiker (Herakleitos) The Fragments of the Presocratics (Heraclitus)
Στο έργο αναφέρεται ότι ο Σταντάλ λέει την φράση, εν τούτοις βρήκαμε κι αυτό:
Vient de la réplique de Sganarelle, parlant de Lucinde, fille de Géronte, dans la comédie Le Médecin malgré lui
Le Médecin malgré lui
de Molière
Molière .
La forme exacte est : « Qui est causée par l’âcreté des humeurs engendrées dans la concavité du diaphragme, il arrive que ces vapeurs… Ossabandus, nequeys, nequer, potarinum, quipsa milus. Voilà justement ce qui fait que votre fille est muette. »
Elle est employée à la fin d’un long raisonnement pseudo-médical.
μετάφραση Γκουγκλ
Προέρχεται από τον στίχο της Sganarelle για τη Λουκίντα, την κόρη της Ζερόντ, στην κωμωδία του Μολιέρου *Le Médecin malgré lui*.[Γιατρός με το στανιό]
Η ακριβής μορφή είναι: «Το οποίο προκαλείται από την οξύτητα των χυμών που παράγονται στην κοιλότητα του διαφράγματος· συμβαίνει αυτοί οι ατμοί... Ossabandus, nequeys, nequer, potarinum, quipsa milus. Αυτό ακριβώς κάνει την κόρη σας άλαλη».
Χρησιμοποιείται στο τέλος ενός μακρού, ψευδο-ιατρικού επιχειρήματος
εσύ κορίτσι μου, βλέπεις την θλίψη στης γιαγιάς το πρόσωπο κι αναρωτιέσαι
γιαγιά κι εγγονή
έχεις την ζωή μπροστά σου
δεν σε αγγίζει το πένθος...
ώσπου νάρθει το πένθος να σού χτυπήσει την πόρτα
και σιγά - σιγά θα καταλάβεις κι εσύ
τι σημαίνει νάμαστε... θνητοί...
συλλυπητήρια...
Ναι, τον είδαμε Τον Καποδίστρια (Αν και θάπρεπε να φύγω (απ' το σινεμά) προς το τέλος... για να μην δω πώς τον δολοφόνησαν... δεν μπορώ τις συγκινήσεις πλέον... ) Κριτική, δεν θα κάνω... Μόνον θα πω... ότι ήταν τέλεια!!!!!!!!! Τέλεια!!!!!!!!!.... Το ίδιο θα πείτε κι εσείς... όσοι τον δείτε.... Ναι. Τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ... <3
Καποδιστριας
η ταινία
Καποδίστριας
ο άνδρας...
ο Θεός να τον αναπαύσει...
Lamprini T.
Υ.Γ Να βγει και σε βιβλίο... γιατί όχι;.... Μόνον βίντεο, ταινία κλπ;...
.webp)
.webp)
.webp)
.jpg)
